Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Rozumiem

PROGRAM I METODY PRACY

Dziecko chce być dobre.
Jeśli nie umie – naucz,
jeśli nie wie – wytłumacz,
jeśli nie może – pomóż!
Jeśli przy największym wysiłku dozna porażek,
należy tak pobłażać, jak pobłażliwie godzimy się
z naszymi własnymi wadami (…)                       
Janusz Korczak

Pracujemy wykorzystując elementy najnowszych metod i teorii pedagogicznych, wybierając to co najbardziej odpowiednie i dostosowane do aktualnych potrzeb i etapów rozwoju dzieci.
Pragniemy pomóc naszym wychowankom w poznawaniu świata poprzez badanie, eksperymentowanie i doświadczanie stwarzając najlepsze możliwości do realizacji stawianych celów i zadań.
Chcemy, aby nauka i odkrywanie świata stało się dla dzieci wielką przygodą, mającą swój początek w naszym przedszkolu.  

Dlatego! Organizacja procesu wychowawczo-dydaktycznego opiera się na:

1. Ministerialnej Podstawie Programowej i programach:

  • ”Zanim będę uczniem”. Program wychowania przedszkolnego. Autorzy: Elżbieta Tokarska, Jolanta Kopała, wyd. Edukacja Polska, Warszawa 2009.
  • "Wielointeligentne odkrywanie świata w przedszkolu" - Monika Zatorska, Aldona Kopik.
  • Edukacja ekologiczna - G. Kutyłowska - zatwierdzony przez MEN Nr dopuszczenia DKO – 4013-2/96 

2. Zewnętrznych programach

  • Przedszkole Promujące Zdrowie
  • Akademia Zdrowego Przedszkolaka
  • Przedszkole w Ruchu
  • Czysta Małopolska
  • Akademia Aquafresh
  • Czyste powietrze wokół nas
  • Kubusiowi Przyjaciele Natury
  • Mamo, Tato wolę wodę
  • 5 porcji owoców, warzyw lub soku
NIE ZAPOMINAJMY, ŻE:
Zabawa jest podstawową i naturalną formą dziecięcej działalności. W toku zabawy dziecko zdobywa rozmaite wiadomości i umiejętności. W zabawie naśladuje i odtwarza elementy pracy ludzkiej, w których wykonanie wkłada wiele wysiłku tak jak to czynią dorośli w pracy. Zabawowe formy uczenia się przyczyniają się do złagodzenia wysiłku woli, do podtrzymywania zainteresowania, ciekawości poznawczej, koncentracji uwagi i pamięci. Podczas gier i zabaw dzieci przyswajają sobie różne reguły, zapamiętują je i stosują w odpowiednim momencie. Zabawa ubarwia życie dziecka, czyni je radosnym, daje uczucie odprężenia, mobilizuje do dalszych wysiłków w szkole, sprzyja ogólnemu wychowaniu, opanowaniu wiedzy i różnych umiejętności.

Preferowaną formą pracy w naszym przedszkolu jest też aktywność dziecka, umożliwianie mu decydowanie i dokonywanie wyboru oraz poznawanie własnych możliwości, nabywanie poczucia pewności i bezpieczeństwa w atmosferze akceptacji. Proces dydaktyczno- wychowawczy realizujemy poprzez metody i techniki aktywizujące. W swojej pracy wykorzystujemy następujące metody:

  • Metoda wprowadzania dziecka w świat pisma - I. Majchrzak

Przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym, ma na celu obniżenie wieku, w którym dzieci spotykają się z pismem, kładzie nacisk na wizualny aspekt nauki czytania oraz zakłada prowadzenie z dzieckiem możliwie dużej liczbie ćwiczeń służących wykształceniu spostrzegawczości, niezbędnej w dostrzeganiu drobnych różnic między literami.

  • Metoda symultaniczno-sekwencyjna prof. Jagody Cieszyńskiej
Metoda jest skutecznym sposobem nabywania umiejętności czytania ze zrozumieniem. Wykorzystuje wiedzę o sekwencyjnych zdolnościach lewej półkuli mózgowej przy równoczesnym korzystaniu z symultanicznych sposobów przetwarzania bodźców językowych półkuli prawej.
Wszystkie zadania opierające się na pracy prawej półkuli mózgowej (globalne rozpoznawanie samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, rzeczowników w mianowniku) mają na celu wzbudzanie motywacji dziecka do nauki czytania oraz przeprowadzane są w taki sposób, aby jak najszybciej przejść do czytania analityczno–sekwencyjnego, lewopółkulowego

Kolejność faz i wprowadzanie poszczególnych głosek oraz stopniowanie trudności zadań i pojawiania się paradygmatów sylab są dokładnie określone:

ETAP I – OD SAMOGŁOSEK PRYMARNYCH DO SYLABY OTWARTEJ,
ETAP II – OD SYLABY OTWARTEJ DO PIERWSZYCH WYRAZÓW,
ETAP III – CZYTANIE SYLAB ZAMKNIĘTYCH,
ETAP IV – CZYTANIE NOWYCH SYLAB OTWARTYCH I ZAMKNIĘTYCH,
ETAP V – SAMODZIELNE CZYTANIE TEKSTÓW.

  • Dziecięca matematyka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej

Jedna z form aktywizujących dostarczających dziecku wiedzę matematyczną w sposób zabawowy i twórczy. Treść dostosowana do wieku i poziomu rozwoju umysłowego dzieci 3-5 letnich. Poza treningiem liczenia i przeliczania, dziecko uczy się schematu własnego ciała, nabywa orientacji w terenie oraz przestrzeni, uczy się konstruowania gier-ściganek.

  • Metoda Dobrego Startu - prof. Marty Bogdanowicz

Zajęcia prowadzone tą metodą utrwalają orientację w schemacie ciała i przestrzeni, oraz percepcję słuchową. Dzieci ćwiczą sprawność narządów oddechowych, poczucie rytmu, słuch muzyczny i fonematyczny oraz płynność ruchów. Powiązanie śpiewu, ruchu, muzyki i plastyki w jednym ćwiczeniu aktywizuje i uspakaja system nerwowy dziecka. Stwarza możliwości poznania wielozmysłowego (słuchowego, wzrokowego i ruchowego). Przygotowuje dzieci do podjęcia nauki w szkole.

  • Metoda Ruchu Rozwijającego - Weroniki Sherborne

Polega na stosowaniu ćwiczeń, które umożliwiają dziecku poznanie własnego ciała i poszczególnych jego części, nabywanie pewności ruchów i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu. Kształtuje umiejętności osiągania stanu odprężenia. Stosując metodę uczymy dzieci współpracy w grupie, współdziałania w zespole, ułatwiamy nawiązanie kontaktu i współpracę z partnerem i grupą. Metoda pomaga dzieciom w zdobywaniu pewności siebie. Przeważają w niej ćwiczenia wykonywane w parach, dzieci muszą zwracać uwagę na drugą osobę, z którą współdziałają w czasie ćwiczeń.

Są dobrą zabawą, która rozwija i uczy koncentracji, której towarzyszy śmiech i okrzyki. Takie reakcje pomagają ujść nagromadzonym emocjom, napięciom tkwiącym w dzieciach.

  • Elementy Pedagogiki Zabawy Klanza 

Metoda ta jest jedną z pobudzających do aktywności, przeżyć w grupie; zabawy sprzyjają aktywności wszystkich członków grupy. Realizacja następuje w oparciu o stosowanie szeroko rozumianych metod zabawowych, przyjemnych w odbiorze, nie pozbawionych głębszej refleksji.

  • Metoda Dennisona, czyli Kinezjologii Edukacyjnej

Gimnastyka mózgu" składa się z prostych, sprawiających przyjemność ćwiczeń ruchowych. Stosujemy je w celu zwiększenia umiejętności uczenia się całym mózgiem. Umożliwiamy dzieciom rozwijanie ich potencjalnych możliwości zablokowanych w ciele. "Ożywienie" mechanizmów pracy mózgu przez naturalny, fizyczny ruch ciała. Ten naturalny rozwój fizyczny jest podstawą samodoskonalenia się nawyków widzenia, słyszenia, organizowania wewnętrznych czynności psychicznych, uzdolnień, umiejętności, spontaniczności i działań twórczych. Rozwój dziecka kroczy naturalną drogą w oparciu o naturalne mechanizmy integracji myśli i ruchu, dzięki czemu nowy sposób uczenia się jest bardziej naturalny, spontaniczny, sprzyja lepszemu zapamiętywaniu.

  • Metoda Gimnastyki Twórczej - R. Labana, K. Orfa, A.M.Kniessów

W metodzie tej wykorzystujemy różnorodne pomoce np. szarfy, wstążki, piłki, które pomagają dzieciom w sposób twórczy wyrazić przeżycie wewnętrzne, tworzyć improwizacje ruchowe, wyzwolić aktywność ruchową. Elementy tej metody urozmaicają nam zestawy ćwiczeń ruchowych. Pozwalają dzieciom na budowanie poczucia własnej wartości. Ćwiczenia twórcze w formie tańca zasługują na szczególną uwagę, ponieważ towarzyszą człowiekowi od urodzenia, aż do śmierci. Pozwalają nawiązać i pogłębić stosunki międzyludzkie, uwalniają wewnętrzne napięcia i niepokoje. Zabawy twórcze pozwalają dzieciom przeżyć zadowolenie, radość, a to pomaga osiągnąć harmonię i zwiększa poczucie przynależności do grupy. Przeżywanie lęków, obaw, osiąganie poziomu swobodnego komunikowania się prowadzi do osiągania przez dzieci sukcesu.

  • Elementy pedagogiki M. Montessori

Metoda M. Montessori umożliwia dzieciom współdziałanie, pokazuje na czym polega wzajemna pomoc, uwrażliwia na potrzeby innych, dzieci uczą się wzajemnego szacunku dla człowieka, jego pracy. Rozwijają się społecznie, w atmosferze przyjaźni, otwartości, wzajemnej pomocy, poznają empatyczne sposoby porozumiewania się, kształtują takie cechy jak: troskliwość, opiekuńczość, wrażliwość, cierpliwość.

  • Metoda ćwiczeń grafomotorycznych (H. Tymichowej)

Dzieci dostają gotowy wzór, rysunek, który mechanicznie odbijają, powielają. Jest to doskonała zabawa graficzna, w której dzieci mogą rysować, malować, pisać palcem po śladzie itp. Metoda daje możliwości wykorzystania różnorodnych technik plastycznych, które urozmaicają proces działania, a efektywne działanie dziecka jest rzeczą najważniejszą w każdej metodzie. Ćwiczenia grafomotoryczne wyrabiają pewność i płynność ruchów ręki, sprawność manualną oraz koordynację ruchowo- wzrokową.

  • Zabawy metodą Batti Strauss

Mają na celu przybliżenie dzieciom muzyki klasycznej. Dzieci słuchają aktywnie to znaczy słuchając wykonują proste ruchy taneczne proponowane przez nauczyciela. W przypadku dzieci młodszych są to proste ruchy ilustrujące krótkie opowiadanie związane z każdym utworem  muzycznym .

Metoda Batti Strauss daje dzieciom okazję uczestniczenia w utworze muzycznym, przeniknięcia do jego struktury, a w konsekwencji radosny i rozumny odbiór dzieła. Dzieci odczuwają i przeżywają radość wspólnoty tworzenia. Metoda aktywnego słuchania muzyki pozwala na swobodną zamianę ról, jakie mogą pełnić dzieci w danym utworze muzycznym, raz występując w roli wykonawcy, a za chwilę wcielając się w dyrygenta. Dzięki tej metodzie, kształcą swoją wyobraźnię dźwiękową, a utwór, mimo wielokrotnego słuchania nie traci na atrakcyjności. Słuchanie muzyki metodą Batti Strauss integruje różne formy aktywności: słuchanie, granie, tańczenie i śpiewanie z elementami pantomimy, dramy i różnych form plastycznych. Pozwala w sposób niewerbalny odkryć różne aspekty dzieła muzycznego: jego formę, tempo i rytm oraz dynamikę i barwę oraz w stosunkowo krótkim czasie osiągnąć cel zamierzony przez nauczyciela.

 Propozycje utworów opracowanych przez Batti Strauss:

  • Country dance – J. F. Handel,
  • Fiesta Aymara – mel. ludowa – Argentyna,
  • Galop - D. Kabalewski,
  • Taniec węgierski – J. Brahms,
  • Polka Italiano – S. Rachmaninow, 
  • Le Basque – ar. J. Galway, 
  • Pizzicato – L. Delibes,
  • Marsz turecki – L. van Beethoven,
  • Marsz Radeckiego – J. Strauss,
  • Moment Musicale – Fr. Schubert.
  •  Edukacja przez ruch Doroty Dziamskiej
To system form i metod kształcenia oraz terapii, który wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu. Człowiek rusza się, a więc przez ruch uaktywnia zmysły, dzięki którym poznaje otaczający świat.
Celem ćwiczenia edukacji przez ruch jest aktywizowanie struktury pamięci długotrwałej, a konkretnie jej trzech struktur:
  1. Pamięci proceduralnej (dziecko rusza się w każdym ćwiczeniu),
  2. Pamięci zdarzenia, epizodycznej (przeżycia emocjonalne danego ćwiczenia - dźwięki, muzyka, rytm),
  3. Wiedzy (efekt ćwiczenia, np. praca plastyczna staje się punktem wyjścia do realizacji innych treści).

Każde zajęcie prowadzone omawianą metodą zawiera kolejne etapy:

  • ćwiczenia o charakterze graficznym lub manipulacyjnym - rytmicznie wykonywane przy optymalnym ruchu ciała
  • swobodne działanie z wykorzystaniem różnych technik plastycznych, prowadzące do powstania karty pracy,
  • zestawienie indywidualnych kart pracy w kartę zespołową, swobodna rozmowa na jej temat,
  • wykorzystanie powstałej karty pracy do przemyślanej analizy, dzięki której możemy zaplanować kolejne formy działania dzieci podczas zajęć.

Podczas zajęć wykorzystujemy trzy podstawowe formy aktywności dzieci:

  • Ćwiczenie - doskonali poszczególne funkcje organizmu, np. kreślenie,   tupanie, skakanie
  • Zabawę - zawiera kilka ćwiczeń, np. w zabawie "Deszcz nad miastem" dzieci chodzą wokół stołu, kreślą rytmicznie krople ręką lewą i prawą,
  • Grę - składa się z kilku ćwiczeń wg określonych zasad (np. ograniczenie czasu ich wykonywania).

                                                                                                     Marta Kowalska